جمهوری مدارا: در اقدامی بیسابقه، مردی با لباسی سپید و لکههای سرخ خونین، در ساختمان وزارت خارجه ناروی، سکوت را به فریادی رسا بدل کرد.
این معترض خاموش، که هویتش هنوز نامعلوم است، با ظاهری نمادین و پلاکاردهایی گویا، توجه همگان را به خود جلب کرد.
بر سر این مرد، خانهای مقوایی با ریشههای آویزان قرار داشت که آن رشیهها در باطری آبی فرو رفته بودند. تصویری از کارستن توماسن، خبرنگار ناروی قربانی حمله طالبان در کابل، بر این خانه نقش بسته بود.
جملهای تکاندهنده در زیر تصویر او، حکایت از خیانت و بیتفاوتی داشت: «یک گلوله جانش را گرفت و یک امضا آرمانش را.»
کاریکاتوری از وزیر خارجه ناروی نیز در کنار این تصویر دیده میشد که با تبری از پرچم ناروی، ریشههای آویزان از خانه را قطع میکرد. جملاتی اعتراضی، این تصویر را همراهی میکردند: «دموکراسی ناروی، دیپلماسی خونین و با دیپلماسیتان ریشههای ما را قطع نکنید.»
این مرد خاموش، پیام خود را نه با کلام که با سکوت و نمادها به گوش جهانیان رساند. او در خیابانها، مترو و اتوبوسهای اسلو، با پلاکاردهایی که فریاد اعتراضش بودند، رهگذران را به تامل واداشت.
هدف این اعتراض خاموش، جلوگیری از تسلیمی سفارت افغانستان به طالبان است. این مرد، با سکوت خود، فریادی رسا در برابر بیعدالتی سر داده است.