جمهوری مدارا: نهاد حقوق بشری «رواداری» با نشر گزارش سالانهای از وضعیت حقوق بشر در افغانستان، گفته است در سال گذشته میلادی بیش از پنجصد نفر در این کشور کشته شده اند.
براساس گزارش نهاد رواداری که امروز (چهار شنبه ۲۹ حوت) به نشر رسیده در سال ۲۰۲۴ میلادی ۵۴۴ نفر در افغانستان کشته و ۲۳۴ نفر دیگر زخمی شدهاند.
در گزارش رواداری آمده است که قربانیان به صورت هدفمند و فراقضایی و یا در اثر حملات هدفمندانه انفجاری، انتحاری و انفجار ناشی از مواد انفجاری باقیمانده از جنگ، کشته و زخمی شدهاند.
نهاد رواداری گفته است که گشتهشدگان سال ۲۰۲۴ میلادی شامل ۴۰۳ مرد، ۴۰ زن و ۱۰۱ کودک و زخمیها نیز شامل ۱۱۸ مرد، هفت زن، ۶۰ کودک و ۳۹ نفر با هویت نامعلوم میشوند.
براساس گزارش این نهاد حقوق بشری، قربانیان سال گذشته در افغانستان عمدتا شامل کارمندان حکومت پیشین و اعضای خانوادههای آنان، مخالفان و منتقدان طالبان، بزرگان قومی، زنان و کودکان میشوند.
گزارش رواداری میگوید ناپدید کردن اجباری ۷۰ درصد، قتل هدفمند کارمندان حکومت پیشین ۹.۶۳ درصد، قتلهای مرموز، هدفمند و فراقضایی ۱.۶۳ درصد، تلفات ناشی از مواد انفجاری باقیمانده از جنگ ۵۱.۴۰ درصد افزایش یافته و قتل افراد غیرنظامی به اتهام همکاری با مخالفان طالبان دو برابر شده است.
این نهاد اما گزارش داده است که تلفات غیرنظامیان براثر حملات هدفمند انتحاری و انفجاری در سال گذشته میلادی نسبت به سال قبل آن، ۲۷.۸ درصد کاهش یافته است.
به گفته رواداری، پس از نشر قانون امر به معروف و نهی از منکر طالبان، روند بازداشت خودسرانه و غیرقانونی افراد به صورت گسترده افزایش یافته است.
این نهاد حقوق بشری گفته است که طالبان در سال ۲۰۲۴ میلادی ۸۸۵ نفر را به صورت خودسرانه بازداشت کردهاند که بیانگر افزایش ۴۲ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۳ است.
بازداشت شدگان به گفته نهاد حقوق بشری رواداری، شامل کارمندان حکومت پیشین، منتقدان طالبان، افراد متهم به عضویت در گروههای مخالف نظامی و سیاسی طالبان، فعالان مدنی و خبرنگاران میشوند.
براساس این گزارش، بازداشت خودسرانه کارمندان حکومت پیشین در سال گذشته میلادی ۲۰.۳ درصد و بازداشت خودسرانه افراد به اتهام همکاری با گروههای مخالف طالبان با ۲۸۲ مورد بازداشت، دو برابر شده است.
در گزارش رواداری آمده است که در سال گذشته میلادی ۲۰ نفر بر اثر شکنجه در زندانهای طالبان جان باخته و ۱۳ نفر دیگر براثر شکنجه راهی شفاخانه شدهاند که این آمار نسبت به سال قبل آن ۲۵ درصد افزایش را نشان میدهد.
گفته شده است که بیشترین شکنجه از سوی استخبارات و وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان انجام میشود.
بستن سنگ به آلت تناسلی مردان، کشیدن دندان، کندن گوشت بدن، سوزاندن بدن زندانیان با سیخ و آب داغ، گرسنگیدادن، قرار دادن در گرما یا سرمای شدید، قرار دادن در اتاق تر و تاریک، ترساندن با شلیک گلوله، غرق مصنوعی، گذاشتن لوله آب در دهان، شوک برقی، قرار دادن در معرض آلودگی صوتی، بیخوابی دادن، لتوکوب با مشتولگد، چوب، پیپ آب، زنجیر و قنداق تفنگ، انداختن پلاستیک در سر زندانیان، آویزان کردن از سقف، برهنه کردن، خفه کردن و تهدید به قتل و زندانی کردن اعضای خانواده زندانیان، نگهداشتن زندانیان در آفتاب گرم و سوزان و غذا ندادن، در گزارش رواداری به عنوان شیوههای معمول شکنجه در زندانهای طالبان نام برده شده است.
به گفته رواداری، هیچ مکانیسم نظارتی از زندانها و نظارتخانههای گروه طالبان وجود ندارد و در اکثر زندانهای زنانهی طالبان، هیچ کارمند زن حضور ندارد و تنها شمار اندکی زنان در زندانهای عمومی بهعنوان نگهبان یا بازرسیکنندهی مراجعین کار میکنند.
رواداری میگوید، در نظارتخانههای ادارات امر به معروف طالبان که بیشترین محلات سلب آزادی زندانیان را تشکیل میدهند، حتا یک کارمند زن نیست که مسئولیت نگهبانی و ارائهی خدمات را به عهده داشته باشد.
رواداری در گزارش خود گفته است که اقلیتهای قومی و مذهبی در افغانستان همچنان در معرض حملات هدفمند قرار دارند و در برخورداری از خدمات دولتی، دسترسی به کمکهای بشردوستانه و منابع و امکانات ملی با تبعیض و محدودیتهای گسترده مواجه اند.
تیرباران ۱۴ نفر هزاره از باشندگان ولایت دایکندی در مناطق مرزی دایکندی و غور و چندین حملهی دیگر علیه هزارهها و شیعیان در گزارش رواداری بهعنوان نمونهای از تداوم حملات هدفمندانه علیه اقلیتهای قومی و مذهبی در افغانستان بر شمرده شده است.
رواداری گفته است که طالبان شیعیان اسماعیلی در بدخشان را مجبور به تغییر مذهب و در چندین ولسوالی بدخشان مدارس دینی ایجاد کردهاند که در هر مدرسه برای ۱۰۰ تا ۲۰۰ شاگرد اسماعیلیمذهب، فقه حنفی تدریس میشود.
رواداری در گزارش خود گفته است که وضعیت حقوق بشری زنان نیز در زمینههای مختلف وخیمتر شده و تبعات ناشی از اجرای قانون امر به معروف و نهی از منکر طالبان بر تمامی ابعاد زندگی زنان و دختران افغانستان سایه انداخته است.
به گفته این نهاد، سیاست طالبان در برابر زنان منجر به محرومیت کامل آنان از حق آموزش و تشدید تبعیض در دسترسی به خدمات بهداشتی، حق گشتوگذار آزادانه و دسترسی به عدالت شده است.
رواداری تاکید کرده است که این وضعیت میتواند مصداق تعذیب جنسیتی و جنایت علیه بشریت محسوب گردد.